23 Ağustos 2009 Pazar

3...2...1.... START!

ve işte start verildi, yarış başladı. Neyle yarıştığımı ben bile bilmiyorum... Hiç bilmediğim bir şehir San Francisco, hiç bilmediğim bir okul Golden Gate University, ve hiç bilmediğim bir duygu yanlızlık...

Berat'ı shuttle'na yaklaşık 1,5 saat önce bindirdim, çok zor oldu ama gitti işte. Şimdi; sanırım çok da yanlış bir zamanda neden burada olduğumu, deyip değmeyeceğini, kısacık hayatta bu kadar sıkıntıya girmeye ne gerek olduğunu sorguluyorum... sevgilimin omzunda uyumak varken neden tek başıma bir otel odasında olduğumu...

Hep anormal olanı mı yaşamalıyım yani... "herkes" gibi olmayı sevmesem de biraz daha "az acılı" olabilir di mi seçimlerim.

En komik olan da şu; İstanbul'dayken burada olmak için parçaladım kendimi, kabıma sığamadım son 3 ay, bir an önce başlasın istedim, "mutlaka" gelmem gerektiğini düşünüp direttim. insan bilmediği hem de çoook zor olan böylesine bir maceranın peşinden neden koşar?
 

Çok şanslıyız ki, Berat'ın 10 yıldır New York'ta yaşayan lise arakadaşı Aykut ve sevgilisi Birtney'de 19 Ağustos'tan bugüne kadar bizimleydi, tam onların geldiği gün evimi tutabildiğim için onlarla 4 günlük kısa bir tatil yapma şansımız oldu. ilk gün Wisherman Worf denilen San Fransisco'nun çok ünlü turistik bir mekanına gittik, sonraki gün Golden Gate Bridge ve çevresi dün de araba kiralayıp dünyanın en iyi üzümlerinin yetiştirildiği dolayısı ile de en iyi şarapların çıktığı Napa Valley'deydik. Ramazan olduğu için biz Berat'la şarap tadımı yapmadık ama iyi ki de yapmadık çünkü adamlar soygun yapıyor resmen 4 farklı şaraptan 1 er yudum tatmak sadece 25 USD :)
Posted by Picasa
ev arama çabalarım sırasında...

ilk telefon görüşmesi veee... I'm sorry, rented!

 
 
 
 
Posted by Picasa

18 Ağustos 2009 Salı

Ben gelmeden önce:)

Aslında geldim, buradayım... ama gelemeden yaşananları es geçemezdim...

Gelmeden önceki çarşamba akşamı, lise arkadaşlarımla buluştum. Allahtan pek veda gibi değildi, herzamanki gibi buluştuk, dedikodular- haberler havada uçuştu filan...

Ama bir akşam sonra, yani the uniclub vedasında sanırım tuttuğum göz yaşlarım içime aktı ki bir gün sonra alerjiden kabardım!...

Sultanahmet'te Balıkçı Sabaatin'de çok eğlenceli, çok buruk, çok sıcak, çok durgun... bir çok karışık duyguyu bir arada yaşadığım bir gece oldu.

Sevdiğim herkes, (hemen hemen) oradaydı...


işte birkaç kare...











daha yüzlercesi var tam 450 kare çekmişiz o gece,


ve.. geldim, burada, San Francisco'da oteldeyim... Hatta içime sinen bir ev de buldu bile denilebilir. Burayla ilgili de yazacak çok şey var. Ama şu an Berat yanımda uzanıyor ve onunla sadece 5 günümüz kaldı...

O yüzden burasıyla ilgili yazacaklarımı daha yanlız günlere bırakıyorum...

12 Ağustos 2009 Çarşamba

Gitmeye 3 kala!

Uzun süredir yazamadım farkındayım ama o kadar çok şeyi aynı anda hazırlamaya, hiç bir detayı atlamamaya çalışıyorum ki yaptıklarımı düşünecek zamanım olmuyor.
Neler yaptım bir bakalım;

- Doktor randevuları ( dahiliye, testler, kulak-burun-boğaz, göz kontrolü, ilaçlar)
- Bavul hazırlıkları
- Aile, arkadaş buluşmaları, hatta kalmalı ev toplantıları,
- Bu arada otel rezervasyonu ve orada yaşayacak ev araştırmaları,
- Evin yokluğuma hazırlanması, tüm genel temizlik hazırlıkları.
- Üniversite ve mezuniyet evrakları

eminim daha hatırlayamaığım neleer neleer!

Şimdi sıra geldi vedalara... En zor olanı da bu galiba... Gidiyor olmak...
İşten, okuldan hatta İstanbul'dan ayrılmaktan çok daha zor olanı Berat'tan uzakta olacak olmak.

Ama sulugözlülük yok! Hakikaten zor ama çok "faydalı" bir yıl olacak.

16 Temmuz 2009 Perşembe

Bekle Beni SF:)

Valla San Francisco hazır mı bilmem ama benim şu an acayip gidesim var! Nasıl ev bulucam, nasıl yerleşicem, okuldakiler nasıl insanlar? Hocaların Amerikan aksanını anlayacak mıyım?? gibi gibi milyonlarca soru var aklımda. Bir de fotoğraflar arasında gezerken aşağıdaki fotoğrafımı bulunca, acaba dedim alışabilecek mi bu SF bana:)


 

 
Posted by Picasa