San Francisco etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
San Francisco etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Temmuz 2010 Pazartesi

Update Continue...

NY'dan sonra hep birlikte biricik San Francisco'ma geldik. Oh be eve varmak gibisi yoktu! Eminim Türkiye'ye dönünce de burayı çok özleyeceğim...Bu dram kısmına bir başka entry ayırmalıyım sanırım...
öhööm neyse SF'da sırasıyla Fisherman's Wharf, North Beach, Union Square, Fillmore, Mission, Alcatraz, Golden Gate Bridge, Academy of Science Museum ve dolayısı ile Golden Gate Park, Sausalito vs. vs. gezdik... Bir gün de araba kiralayıp Miliputas'a outlet'e gittik. Aynı gün Napa Valley'i de gezecektik ki alışveriş canavarı içimizden çıkmadı gitti:) Outlete gittiğimiz gün anneler gününden bir önceki günü ve burada da Coach'un önünde 100 kişili bir kuyruk vardı. şaka gibi! insanları 25 lik fruplar halinde içeri alıyorlardı ve girişte indirim kuponu veriyorlardı. Biz de Seçil'le güçlerimizi birleştirip 35% indirim aldıkkk! ( zaten 50% indirilmiş fiyat üzerindenn) Yaşasınnn!
Ama sanırım bu indirim benim için pek iyi olmadı çünkü artık Coach'tan gerçek fiyatında ya da öyle 20% indirimle filan çanta alabileceğimi pek sanmıyorum.
Biraz da SF fotoğrafı koyup bu session'y bitirelim.

Genel olarak çok güzel bir tatildi... Benim yaz dönemimimin başlangıcıydı ve kendimi daha bir "buralı" hissediyordum Emrah'lar giderken:) Onlar gideli neredeyse 2 ay oldu... Özledim...


25 Ağustos 2009 Salı

Alışıyorum...

Bugün aslında bomboş bir gün olacaktı ama sabah Berat'la birkaç saat skype'da konuşup sonra okula filan gidince ( ödeme yapmak için gittim ama ders kaydı olmadan yapılamıyormuş) günün bayaa çabuk ve hoş geçti. Öğleden sonra 4 gibi Union Square'de Aslı'yla buluştuk güzel bir 2,5 saat geçirdik bol bol sohbet edip birşeyler yedik. Bir şeyler demiyim sabah sadece bir kuruvasan yediğim için çok acıkmıştım kocca bir sandwichi mideye indirdim ama akşam bir şey yiyemeyeceğim sanırım çünkü çok tokum şu an. Yarın oryantasyon başladığı için geceden okul belgelerimi ve kendimi ( banyo, oje vb.) hazırlamalıyım.
Bugün de böyle geçti işte... Yavaş yavaş alışıyorum galiba. Aslıdan çok şey öğreniyorum buradaki yaşam hakkında. İçim daha da rahatlıyor. Burası çok kompakt bir şehir, her yer ya yürüme mesafesi ya da otobüsle erişilebilir durumda. O nedenle alışmak ve yaşamak daha kolay oluyor. Amerika'nın diğer kentlerindeki uçsuz bucaksızlık burada yok. Tek ortak nokta homeless'lar:) Umarım okuldailerle de kolay anlaşır iyi zaman geçiririm...

aaa bu arada size evimin fotoğraflarını göstereyim; eşyaların bir kısmını yatak, gardrop vb. ayrılan çocuktan satın alacağım ama Apple TV'sini ya da plazmasını alır diye düşünüyorum. mutfak filan çok içime sindi açıkcası, küçücük ama tam bana göre okula da 10dk yürüme mesafesinde çok güvenli bir bölgede:)





24 Ağustos 2009 Pazartesi

tekbaşıma SF'da ilk gün...

Gece çok erken uyuyamadığımdan sabat Berat'ın "Münih'teyim" telefonuyla uyandım sanırım 8 filandı. Sonra tekrar 10 a kadar uyumuşum. Otelde bugünden itbaren tek kişilik bir odaya geçeceğimi dün otel sahibi Martina'dan öğrenmiştim o nedenle eşyalaımı bavullara tıktım ki taşıması kolay olsun. Sonra da aşağı inip odamı değiştirdim. Beratla ilk geldiğimizde verdikleri gibi bir oda olacak diye gerçekten çok korktum çünkü camı olmayan havalandırma boşluğuna bakan havasız bir odadaydı. Eylül'ün minimum 6 sına kadar burada olduğumu düşünürsek çok zor olurdu. Neyse efenim odam camı filan olan küçük ama güzel bir oda. eşyalarımı odaya yerleştirdim ve bir duş alıp hemen çıktım.
Tam 12 saattir bir şey yemiyordum ve artık çıkmam gerekiyordu. Çünkü okulda saat 2 de hem Math30 hem de english proficiency sınavlarım vardı. Berat'ın da çok sevdiği Bread&Cocao ya gittim, bir çay elşiğinde bir sandwich ile biraz buruk bir kahvaltı yaptım. Çünkü Berat'la aaaaa ekmek! diye bakakalmıştık orada. o ana kadar Amerika'da pretzel ve bagel'dan başka ekmeğimtrak bir şeye rastlamadığımız için:) Bu cafe benim tuttuğum eve de çok yakın dolayısı ile hazır vaktim de varken alışveriş yapabilecek nereler var bakmak istedim. okula doğru yürürken 7/11 gördüm evimi kiralayan Razia bahsetmişti o neredeyse her şeyini oradan alıyormuş. İçeriye şöyle vitrinden bakıp meyve gçrünce çok mutlu oldum çünkü burada "manav" yazan dükkanlarda bizim cips reyonlarımzdan da küçük ve az sayıda meyve oluyor:)
Kısa bir yürüyüşten sonra okula vardım ama hala erkendi, kapıdaki banklarda oturup insanları izledim. Sanırım hiç biri yeni değildi. Ellerinde kalın kalın kitaplar oradan oraya koşturuyorlardı. Arkamda da kütüphane vardı, herkes önünde bir laptop ölümüne ders çalışıyordu:) Nasılsa vaktim var diye okulun kitaplarının satıldığı yere gittim, gidip de fiyatları görmesem daha iyiyidi sanki, özellikle de marketing kitapları öyle böyle değil, 150 USD'den başlıyor desem yeri var. Koşar adımlarla uzaklaşıp ilan panosuna baktım hani olur da kitaplarını satmak isteyen olur diye ama maalesef:( Gerçi okulun dükkanında kullanılmış kitaplara baktım zaten orijinaller çook daha pahalı ama bir ümit dedim işte.
Sonra sınavımın olacağı 4. kata çıktım, önce math mı ingilizce mi dedi asistan valla dedim mathı yapamayacağım için önce onu verin. Çünkü internetten mat30 practice testlere bakmıştık Berat'la baya kazıktı onun matematiği çok iyi olmasına rağmen yapamamıştı. Ama bu sınav biizm internette çözdüklerimiz kadar zor değildi. Ben hayatımda logaritma görmediğim için kalıcam büyük ihtimalle ama belki de attıkarım tutar belli mi olur. 30 soru için 2,5 saat zaman verdiler, 1,5 saatte sıkıldım ben. 15 soruyo yaptım bilerek ama gerisi logaritma ve paraboldü ki o konular hakkında hiç bir fikrim olmadığından salladım.
Dersi almamak için 21 doğrum olması gerekiyor pek ümitli değilim ama bakalım... Ama en azından şunu anladım geçilir bir dersmiş math30. ( çok korkuyordum da...)
Sonra 5 dakika ara verdim ve ingilizce sınavının yapılacağı bilgisayarlı odaya gittim. Ben TOEFL gibi bir şey bekliyordum ama sadece bir article okuyup onunla ilgili fikirlerini yazacağın bir essaymiş. gerçi metin çooook uzundu ama bundan geçerim diye düşünüyorum.
okuldan çıktığımda kendimi daha iyi hissediyordum. En azından 1 gün daha geçmişti... dönüşte giderken baktığım 7/11 a girdim kendime bir meyve salatası aldım. şimdi de odamdayım. Belki akşam bir şeyler atıştırmaya çıkarım ya da miskinlik yaparım. iyi ki bilgisayarım var yoksa sıkıntıdan patlardım. Yarın bomboş bir gün, bakalım ne yapacağım...

12 Temmuz 2009 Pazar

Vee son 5 hafta!

Biletler ve vizeler hazır, ( hem benim hem de beratın:)

Ama daha yapılacak çok şey var...
Olmaz olmaz da orada bir şey olur diye kesiin gidilmesi gereken "doktor randevuları", kimi 1 yıl kimi 4 ay görüşülemeyecek ziyaret edilmesi gereken tanıdıklar, Devredilmesi gereken işler...

Bu arada bu haftasonu Berat'ın doğumgünü ve Rock'n Coke bir arada... Bir organizasyon gerekecek gibi...
Mutlaka bir şeyler eksik kalacak da ne kadar az olursa o kadar iyi...
Aşağıdaki fotoğraflar Berat'ın vize başvuru formunu doldururken Begüm Kozak tarafından çekildi... bir de ben hazırlanırken çektikleri var, I20 belgem geldiğinde ben okula dökümanları yollarken... Her anımız resmedildi:)

Sondan başa doğru 2,5 aylık bir süreç...