Begüm Çetin etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
Begüm Çetin etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

5 Temmuz 2010 Pazartesi

Update Continue...

NY'dan sonra hep birlikte biricik San Francisco'ma geldik. Oh be eve varmak gibisi yoktu! Eminim Türkiye'ye dönünce de burayı çok özleyeceğim...Bu dram kısmına bir başka entry ayırmalıyım sanırım...
öhööm neyse SF'da sırasıyla Fisherman's Wharf, North Beach, Union Square, Fillmore, Mission, Alcatraz, Golden Gate Bridge, Academy of Science Museum ve dolayısı ile Golden Gate Park, Sausalito vs. vs. gezdik... Bir gün de araba kiralayıp Miliputas'a outlet'e gittik. Aynı gün Napa Valley'i de gezecektik ki alışveriş canavarı içimizden çıkmadı gitti:) Outlete gittiğimiz gün anneler gününden bir önceki günü ve burada da Coach'un önünde 100 kişili bir kuyruk vardı. şaka gibi! insanları 25 lik fruplar halinde içeri alıyorlardı ve girişte indirim kuponu veriyorlardı. Biz de Seçil'le güçlerimizi birleştirip 35% indirim aldıkkk! ( zaten 50% indirilmiş fiyat üzerindenn) Yaşasınnn!
Ama sanırım bu indirim benim için pek iyi olmadı çünkü artık Coach'tan gerçek fiyatında ya da öyle 20% indirimle filan çanta alabileceğimi pek sanmıyorum.
Biraz da SF fotoğrafı koyup bu session'y bitirelim.

Genel olarak çok güzel bir tatildi... Benim yaz dönemimimin başlangıcıydı ve kendimi daha bir "buralı" hissediyordum Emrah'lar giderken:) Onlar gideli neredeyse 2 ay oldu... Özledim...


8 Mart 2010 Pazartesi

Lake Tahoe'da haftasonu

Bayadır yazmıyomuşum meğer, arada olanları saymaya kalkmayacağım, çook zor ama şu kadarını özetleyebilirim her gün biraz daha büyüyorum. Şöyle bir büyümeden söz ediyorum "tek bildiğim hiç bir şey bilmediğimdir" diyen amcaya yani Descartes'e hayranlığım her geçen gün artıyor. Çünkü uzakta olmak -ve sanırım uzakta yalnız olmak daha da çok-insana sahip olduğu kalıpların ne kadar saçma ve anlamaya çalışmanın ne kadar güzel derin bir yaşam biçimi olduğunu gösteriyor. Neyse niye girdim buralara ya haftasonu tatilimi anlatacaktım...
Evet efenim bu hafta cuma akşamı yola çıkmak itibariyle Lake Tahoe'ya gittik. 15 kişilik bir ekiptik. Çoğunluğu Amerikalı arkadaşlar oluşturduğu için buradaki yaşama dair çok şey öğrendim. Bakış açıları yaşam biçimleri (ayy çook güzeeelll diyemiycem ama) farklı, çok farklı! Anlattıkça örneklerle açıklayacağım sanırım daha anlaşılır olacak.

Cuma akşamı 5.15 gibi evden çıktık sadece bir AppleBees yemek molası verdik Narjis orada fotoğraf makinesini unuttu ama çok problem olmadı aradık Pazar'a kadar bizim için sakladılar biz de gezi boyunca benim makinemi kullandık. 10 gibi dağ evine ulaştık. 4 katlı 7 odalı "huge" bir evdi. İşte fotoğraflar:






Sonracığıma, odalara yerleştik biraz muhabbetten sonra buzz gibi yataklarımıza girdik allahtan odada elektrikli kalorifer ( bu nası yazılıyodu yaa) vardı. Vardı da bu sefer gecenin bir yarısı çok sıcak oldu Narjis'le karşılıklı off puuff deyip kıstık işte o yazamadığım şeyi ( kalorifer miydi:) Sabah 8 de uyanıp süferrr bir kahvaltı yapıp kaymaya gittik. Mesela yukarıda bahsettiğm farklılıklardan biri: hepimiz aynı yere (dağa) gidiyor olmamıza rağmen biz üstümüzü değiştirmeye gidip gelene kadar evde kalan arkadaşların çoğu çıkmıştı ve hiç kimse birlikte gitmeyi önermedi. Ve tüm gün Narjis-eşi( Yassir) ve ben birlikteydim fakat diğerlerinden eser yoktu. Böyle bir bireysellik durumu yani ama hani biz buraya birlikte tatile gelmiştik???
Akşamları yemekte- yemekten sonra bilardo masasında- langırtta gece kağıt oynarken herkes salona toplanıyor şen şakrak bizim değimimizle "kuzu sarması" ama sabah herkes kendi halinde ateta kaçıyo birbirinden "allahım birini beklemek zorunda kalır da 5 dakika daha az kayarsaammm!"

Ama bu bireysellik dışında da Amerikalıların yaşamları daha doğrusu birbirlerine yaklaşımları da çok ilginç, bizde de vardır ya hani doğu-batı çekişmesi kültür farkı burada o fark hat safhada! Doğulu olanların daha soğuk ve disiplinli batılıarın ise çok daha rahat ve ehli keyf olduklarına dair "stereo type" lerı ( kalıpları) var. Arkadaş olmalarına rağmen var bu. Yedikleri yemeklerin çeşitlerini bile buna göre belirliyorlar. Aaa sen San Jose'lisin o zaman bu yemeği Mexican Bean ile yersiniz siz amaa biz sour cream koyuyoruz filan:)

ahaha aklıma geldi, çok ironik bişi oldu, cumartesi akşamı daha doğrusu gecesi iskambil oynayalım dedik ama tabii ortak bildiğimiz oyun bulmamız lazım. Narjis "American 8" diye bir oyun söyledi bizim pis 7 nin 8 li olanı ama komik olan American 8 oyununu orada bulunan 12 American dan hiç birinin bilmiyor olmasıydı:))

fotoooo:)















ve bu da benim bittiğim andır:)















Biraz da ev hali ve göl kenarı fotoğrafları ile bu session'ı kapatalım. Umarım daha sık yazabilirim. Yoğunluktan değil yazamamam çünkü bu dönem hakikaten çok rahat güzel bir programım var San Francisco'da da yapacak acayip çok şey var kendimi buradan max. faydalanmaya adadım:) Ha bu arada Pilates'e başladım bu gün de Yoga'ya gidecektim ama kayak hamlığından ağrıdığı için her uzvum yarına bıraktım. Yine çenem düştüüü.

Enjoy!






29 Ağustos 2009 Cumartesi

Skype'lı günler:)



Yazmam gereken biiir sürü şey var, tek tek detaylarıyla yazmalıyım ama sondan başlayarak gidelim böylesi benim için daha kolay olacak. Bu sabah annemler sarozda iftar yaparken ben de burada onlara Skpye'la katılarak kahvaltı yaptım:) Yaklaşık 3 saat birkaç kez koparak da olsa ( benim otelin bağlantısından kaynaklanıyor) canlı bağlandım onlara. Bu arada bugün babacığımın doğum günü olduğundan pastasını da birlikte kestik:) işte birkaç kare...




Posted by Picasa

24 Ağustos 2009 Pazartesi

tekbaşıma SF'da ilk gün...

Gece çok erken uyuyamadığımdan sabat Berat'ın "Münih'teyim" telefonuyla uyandım sanırım 8 filandı. Sonra tekrar 10 a kadar uyumuşum. Otelde bugünden itbaren tek kişilik bir odaya geçeceğimi dün otel sahibi Martina'dan öğrenmiştim o nedenle eşyalaımı bavullara tıktım ki taşıması kolay olsun. Sonra da aşağı inip odamı değiştirdim. Beratla ilk geldiğimizde verdikleri gibi bir oda olacak diye gerçekten çok korktum çünkü camı olmayan havalandırma boşluğuna bakan havasız bir odadaydı. Eylül'ün minimum 6 sına kadar burada olduğumu düşünürsek çok zor olurdu. Neyse efenim odam camı filan olan küçük ama güzel bir oda. eşyalarımı odaya yerleştirdim ve bir duş alıp hemen çıktım.
Tam 12 saattir bir şey yemiyordum ve artık çıkmam gerekiyordu. Çünkü okulda saat 2 de hem Math30 hem de english proficiency sınavlarım vardı. Berat'ın da çok sevdiği Bread&Cocao ya gittim, bir çay elşiğinde bir sandwich ile biraz buruk bir kahvaltı yaptım. Çünkü Berat'la aaaaa ekmek! diye bakakalmıştık orada. o ana kadar Amerika'da pretzel ve bagel'dan başka ekmeğimtrak bir şeye rastlamadığımız için:) Bu cafe benim tuttuğum eve de çok yakın dolayısı ile hazır vaktim de varken alışveriş yapabilecek nereler var bakmak istedim. okula doğru yürürken 7/11 gördüm evimi kiralayan Razia bahsetmişti o neredeyse her şeyini oradan alıyormuş. İçeriye şöyle vitrinden bakıp meyve gçrünce çok mutlu oldum çünkü burada "manav" yazan dükkanlarda bizim cips reyonlarımzdan da küçük ve az sayıda meyve oluyor:)
Kısa bir yürüyüşten sonra okula vardım ama hala erkendi, kapıdaki banklarda oturup insanları izledim. Sanırım hiç biri yeni değildi. Ellerinde kalın kalın kitaplar oradan oraya koşturuyorlardı. Arkamda da kütüphane vardı, herkes önünde bir laptop ölümüne ders çalışıyordu:) Nasılsa vaktim var diye okulun kitaplarının satıldığı yere gittim, gidip de fiyatları görmesem daha iyiyidi sanki, özellikle de marketing kitapları öyle böyle değil, 150 USD'den başlıyor desem yeri var. Koşar adımlarla uzaklaşıp ilan panosuna baktım hani olur da kitaplarını satmak isteyen olur diye ama maalesef:( Gerçi okulun dükkanında kullanılmış kitaplara baktım zaten orijinaller çook daha pahalı ama bir ümit dedim işte.
Sonra sınavımın olacağı 4. kata çıktım, önce math mı ingilizce mi dedi asistan valla dedim mathı yapamayacağım için önce onu verin. Çünkü internetten mat30 practice testlere bakmıştık Berat'la baya kazıktı onun matematiği çok iyi olmasına rağmen yapamamıştı. Ama bu sınav biizm internette çözdüklerimiz kadar zor değildi. Ben hayatımda logaritma görmediğim için kalıcam büyük ihtimalle ama belki de attıkarım tutar belli mi olur. 30 soru için 2,5 saat zaman verdiler, 1,5 saatte sıkıldım ben. 15 soruyo yaptım bilerek ama gerisi logaritma ve paraboldü ki o konular hakkında hiç bir fikrim olmadığından salladım.
Dersi almamak için 21 doğrum olması gerekiyor pek ümitli değilim ama bakalım... Ama en azından şunu anladım geçilir bir dersmiş math30. ( çok korkuyordum da...)
Sonra 5 dakika ara verdim ve ingilizce sınavının yapılacağı bilgisayarlı odaya gittim. Ben TOEFL gibi bir şey bekliyordum ama sadece bir article okuyup onunla ilgili fikirlerini yazacağın bir essaymiş. gerçi metin çooook uzundu ama bundan geçerim diye düşünüyorum.
okuldan çıktığımda kendimi daha iyi hissediyordum. En azından 1 gün daha geçmişti... dönüşte giderken baktığım 7/11 a girdim kendime bir meyve salatası aldım. şimdi de odamdayım. Belki akşam bir şeyler atıştırmaya çıkarım ya da miskinlik yaparım. iyi ki bilgisayarım var yoksa sıkıntıdan patlardım. Yarın bomboş bir gün, bakalım ne yapacağım...

12 Temmuz 2009 Pazar

Vee son 5 hafta!

Biletler ve vizeler hazır, ( hem benim hem de beratın:)

Ama daha yapılacak çok şey var...
Olmaz olmaz da orada bir şey olur diye kesiin gidilmesi gereken "doktor randevuları", kimi 1 yıl kimi 4 ay görüşülemeyecek ziyaret edilmesi gereken tanıdıklar, Devredilmesi gereken işler...

Bu arada bu haftasonu Berat'ın doğumgünü ve Rock'n Coke bir arada... Bir organizasyon gerekecek gibi...
Mutlaka bir şeyler eksik kalacak da ne kadar az olursa o kadar iyi...
Aşağıdaki fotoğraflar Berat'ın vize başvuru formunu doldururken Begüm Kozak tarafından çekildi... bir de ben hazırlanırken çektikleri var, I20 belgem geldiğinde ben okula dökümanları yollarken... Her anımız resmedildi:)

Sondan başa doğru 2,5 aylık bir süreç...